Wakacje. Wreszcie :D

No to się wreszcie doczekałam i oficjalnie otwarłam własny sezon wakacyjny… Pierwsze tygodnie planuję obijać się, ile wlezie potem troszkę popracuję nad pracą dyplomową :/ a potem… znowu będę się obijać, ile wlezie Przyznacie, że to kusząca perspektywa

Podsumowując – JEST DOBRZE. Słoneczko świeci, ptaszki śpiewają, a ja mam wolne. I jakby tego było mało – na tarasie wyrósł mi … znak z nieba lepszej wróżby nie mogło być

Z kamerą wśród drzew

Trzeba przynać szczerze, że “co Cię nie zabije, to Cię wzmocni”, więc szron powoli znika z duszy… Szkoda, że tego samego nie można powiedzieć o lesie, który nadal najlepiej jest zwiedzać na łyżwach Synuś na widok oblodzonej ścieżki, już po 4 min. spaceru zatęsknił za domem. Jak zwykle dramatyzował podskakując na trzech girkach – to miał być dowód na to, że “strasznie ciągnie od dołu” Tak więc synusia odstawiłam, a w dalszych spacerach towarzyszył mi już tylko aparat.

Wygląda na to, że woda na torfowiskach wylała, zalała pobliskie krzewy i drzewka, po czym zamarzła…

… a na sercu szron.

No bywa i tak – było pięknie, było miło, ale jednak się skończyło. Dlaczego ono = małe i po właściwej, lewej stronie – jest takie głupie? Wszystko byłoby prostsze, gdyby miało chociaż 5 szarych komórek na krzyż – nie wyrywało by się tak bezsensownie, nie śpiewało z radości, do której nie ma powodu… aaaaa…. dobrze mu tak. Może wreszcie się nauczy, zrozumie, zmądrzeje?

I nie zakwitnie w chwili, gdy przed nami już tylko zima….

Brrrrrr….

Na zewnątrz jest wręcz nieprzyzwoicie zimno, nie wiem, czy zauważyliście… Już ponad 20 min. siedzę pod kocem i próbuję odtajać Nawet fakt, że na “zimowym spacerze” zafundowałam sobie wreszcie od dawna poszukiwane buciki nawet mnie jakoś nie wprawia w gorącą euforię… W takich chwilach jak ta wydaje mi się, że efekt cieplarniany nie byłby taki zły… Rozgrzejmy się jakimiś optymistycznymi fotkami – nic innego nam nie pozostaje

pranie

Synuś został wyprany… ździebko już zajeżdżał tym i owym, więc dezynsekcja, deratyzacja oraz inne zabiegi higieniczne stały się wręcz nieodzowne. Do jego psiego szmponu dodałam parę kropelek mojego ulubionego żelu pod prysznic i teraz Pongo cudownie pachnie limonką Sam zainteresowany bynajmniej nie wyglądał na zachwyconego zaistniałą sytuacją. Eeeeee tam, kiedyś mi podziękuje

mój pierwszy komentarz

Kurcze no, dostałam mój pierwszy komentarz! W dodatku pozytywny Rany, ależ to jest fajne uczucie DZIĘKUJĘ! No to chyba wypadałoby się teraz przyznać do wszystkiego… No więc… (Pani od polskiego zawsze mówiła: nie zaczynaj zdania od “więc”) – tego bloga założyłam, bo… to był warunek zaliczenia informatyki… Czyli to był właściwie na początku mus… Z czasem zaczęło być coraz przyjemniejsze, no a teraz… Teraz to już w ogóle jest bardzo fajna sprawa, skoro aniaa uważa, że stronka jest OK To mnie mobilizuje, postaram się więc wysmyczyć trochę więcej czasu i popracować nad rozwojem bloga. Na początek – wrzucę wieczorkiem jeszcze parę fotek mojego futrzanego pieszczocha, a potem … Improwizacja

Pozdrawiam wszystkich klikających, którzy zbłądzą w moje skromne wirtualne progi